رویه دولت در معرفی کشت جایگزین برای شالی موفق نبوده و کشاورزان از سر ناچاری اقدام به کشت این محصول می کنند، اما دولت با واردات برنج بی کیفیت خارجی تولید داخلی را سرکوب کرده است.
به گزارش الفباخبر، جدی شدن تنش آبی، دولتمردان را به این سو سوق داد که در مسیر مدیریت مصرف آب گام بردارند و در پس این تصمیم، برنامه ریزی ها در کارگروه های مختلف انجام شد تا بتوان بخشی از میزان مصرف را مدیریت کرد.
از آنجایی که بیشترین میزان مصرف آب در صنعت کشاورزی است تصمیم گرفته شد کشت برخی محصولات آب بر مانند شالی در مناطقی از گلستان ممنوع شود. برای این ممنوعیت شیوه های مختلف از جمله پلمب چاه های غیر مجاز، نصب کنترل در چاه های مجاز و ممنوعیت کشت شالی در هزار متری چاه های آب شرب را بکار گرفتند و با کمک دستگاه های قهریه درصدد تحقق این تصمیمات برآمدند.
اما متاسفانه با همه این اتفاقات هر ساله میزان کشت شالی در گلستان افزایش داشته و برنامه های دولت و تصمیمات سلبی و قهری در این خصوص تاکنون به نتیجه نرسیده است.
برای بررسی میزان آبیاری شالی و همچنین عدم تمایل کشاورزان به کشت جایگزین گفتگویی با «علیقلی ایمانی» دبیر خانه کشاورز گلستان داشته است.
شالی یک محصول آب دوست است و میزان خالص آب مصرفی در آن بر اساس سند ملی آب؛ شش هزار متر مکعب در هکتار بوده اما به دلیل انتقال آب از منبع تا زمین کشاورزی و مسیر انتقال، میزان آب مصرفی در کشت شالی افزایش می یابد و در شرایط مختلف متفاوت است.
در برخی مناطق، شالی به صورت سنتی کشت می شود که آب ورود و خروج دارد و عوامل متعددی برای کم یا زیاد کردن مصرف نقش دارند.
طبق تحقیقات انجام شده در استان فارس که یک منطقه گرم به حساب می آید مشخص شد کمترین میزان استفاده آب در کشت شالی در هر هکتار ۱۰ هزار متر مکعب و بیشترین میزان مصرف ۱۴ هزار متر مکعب در هر هکتار است.
در استان گلستان و مازندران این عدد پایین تر بوده. تحقیقاتی در این مناطق انجام نشده که نشان دهد برنج چقدر آب مصرف می کند، ضمن اینکه میزان رطوبت و تبخیر آب و بارندگی هایی که در استان های شمالی وجود دارد بر میزان مصرف آب تاثیرگذار است.
با روشی که در حال حاضر کشاورزان برای آبیاری شالی انجام می دهند، به عنوان یک تولید کننده فکر می کنم که شالی کمتر از سویا و ذرت آب مصرف می کند اما چون این محصول ذاتا آب دوست است همه فکر می کنند که میزان مصرف آب در شالی زیاد است.
میزان مصرف در محصولات کشاورزی متغیر است. ذرت تا رسیدن به مرحله برداشت به ۹۰ تا ۱۰۰ روز زمان نیاز دارد و در هر بار آبیاری هزار و ۲۰۰ تا هزار و ۵۰۰ متر مکعب آب استفاده شده که تا پایان کشت ۱۰ بار آبدهی انجام و ۱۵ هزار متر مکعب آب مصرف می شود.
باید برای میزان آب بر بودن شالی کار تحقیقاتی انجام شود. در روش های جدیدی که برای کشت شالی استفاده می شود، پاگل در کف زمین مانند یک حوزه عمل کرده و آب را در خود نگه می دارد و بدین ترتیب شالی هر ۱۰ الی ۱۵ روز نیاز به آبدهی دارد.
